Dziwaczne cechy kończyn nowego taksonu wskazują na oryginalny sposób przemieszczania się. Zwierzę prawdopodobnie wiosłowato swymi kończynami inaczej, niż elasmozaury. Kończyna poruszała się w cyklu protrakcji i retrakcji podłużnie, z prostą rotacją w stawie ramiennym.
Okaz zaliczono do nowego rodzaju plezjozaurów. Araújo et al. (2015) nadali mu nazwę Cardiocorax. Oba człony nazwy rodzajowej pochodzą ze zlatynizowanej greki. Pierwszy człon nazwy, podany przez autorów bez tłumaczenia jako Kardia, które to słowo w zapisie cardia stanowi łacińską nazwę serca. Drugi człon, corax, oznacza wronę bądź kruka. Od nazwy też bierze swe miano kość krucza. Utworzona w ten sposób nazwa odnosi się do sercokształtnego otworu pomiędzy kośćmi kruczymi. W rodzaju wskazano gatunek Cardiocorax mukulu. Jego epitet gatunkowy mukulu wywodzi się z angolskiego dialektu bantu, w którym oznacza przodka.
Celem umiejscowienia nowego taksonu na drzewie rodowym plezjozaurów Araújo et al. (2015) przeprowadzili analizę filogenetyczną. Wykorzystali macierz danych innych autorów, Ketchum i Bensona z 2010.