Pierwszy typ 1541 w czasie pracy rozgrzewał się do wysokiej temperatury, więc często nazywano tę stację „tosterem”. Aby obniżyć temperaturę, stosowano różne sposoby, od podnoszenia nóżek stacji do instalacji dodatkowego wentylatora. Gdy podniesiono napięcie w sieci zasilającej z 220 V do 230 V, zmieniano podłączenia transformatora, co powodowało spadek ilości wydzielanego ciepła. Ponadto stacja miała niewielkie możliwości w zakresie zmiany swojego numeru urządzenia – raz przecięte ścieżki musiały zostać zalutowane, gdy chciano zmienić jej numer. Sporym problemem był także serwomechanizm głowicy, który podczas formatowania cofał głowicę o 40 ścieżek. Ponieważ dyskietka składała się tylko z 35 ścieżek, to uderzająca w granicę głowica wydawała charakterystyczny dźwięk porównywany przez niektórych do karabinu; dodatkowo generowane wibracje często rozkalibrowywały głowicę. Znając te „możliwości dźwiękowe” napędu dyskietek, scenowcy pisali programy odgrywające proste melodie wyłącznie na mechanice stacji.
Następcy stacji 1541 Stacja dyskietek 5,25" dla Commodore 128 to Commodore 1570 lub dwustronna Commodore 1571.
Stacja dyskietek 3,5" dla C-64 i C-128 to Commodore 1581.
Zobacz też Commodore 1530 FDD3000
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Commodore Kategoria:Sprzęt komputerowy