Manoao colensoi – gatunek drzew z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae). Reprezentuje monotypowy rodzaj Manoao Molloy. Jest endemitem Nowej Zelandii, gdzie występuje na obu największych wyspach: Północnej i Południowej, ale tylko na obszarach o wysokiej ilości opadów średniorocznych, np. na Wyspie Południowej głównie w regionie West Coast i okolicy jeziora Te Anau, brak go zupełnie we wschodniej części tej wyspy i na dużych obszarach Wyspy Północnej. Rośnie w lasach na nizinach i w górach w miejscach bagnistych, na glebach kwaśnych i ubogich, rozprzestrzenia się za pomocą nasion, ale także wegetatywnie, tworząc pędy podziemne. Nasiona rozprzestrzeniane są przez ptaki.
Gatunek był ceniony, zarówno przez przybyłych na Nową Zelandię Europejczyków, jak i wcześniej już Maorysów, jako źródło bardzo trwałego drewna.
Ponieważ gatunek występuje lokalnie pospolicie, wiele jego siedlisk podlega ochronie, a główne zagrożenie tj. wylesienia i eksploatacja naturalnych lasów zostały powstrzymane – uznawany jest za niezagrożony (na czerwonej liście IUCN ma kategorię gatunku najmniejszej troski – LC).