Niekorzystne dla siedlisk są również obce gatunki inwazyjne: niecierpek drobnokwiatowy i robinia akacjowa.
Siedliska przyrodnicze Dębnicko-Tyniecki obszar łąkowy obejmuje następujące rodzaje siedlisk wymienionych w załączniku I: 3150 – starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion - 0,17 ha 6210 – murawy kserotermiczne (Festuco-Brometea i ciepłolubne murawy z Asplenion septentrionalis, Festucion pallentis) - 8,49 ha 6410 – zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion) - 45,26 ha 6510 – niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris) - 39,61 ha 7230 – górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk - 0,08 ha 9170 – grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum) - 17,12 ha
Fauna i flora obszaru
W obszarze stwierdzono następujące gatunki wymienione w załączniku II dyrektywy siedliskowej: rośliny: starodub łąkowy, lipiennik Loesela, bezkręgowce: czerwończyk nieparek, czerwończyk fioletek, modraszek nausitous, modraszek telejus, płazy: traszka grzebieniasta.