Dowodząc tymi oddziałami brał udział w wojnie domowej, walcząc na froncie zachodnim i w krajach bałtyckich.
W lutym 1921 roku został dowódcą kompanii w 498 pułku strzeleckim 5 Dywizji Strzeleckiej, a od lipca dowódcą kompanii 169 samodzielnego batalionu Czeki RFSRR do ochrony granicy w Pskowie. W styczniu 1922 roku został przeniesiony do 499 pułku piechoty 56 Dywizji Piechoty, a w sierpniu do 168 pułku piechoty tej dywizji w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, będąc kolejno dowódcą plutonu, zastępcą dowódcy kompanii, a od lipca 1923 roku dowódcą kompanii. W czerwcu 1925 został komendantem szkoły pułkowej, a w listopadzie 1926 dowódcą batalionu.
W trakcie służby w 168 pułku piechoty, ukończył w 1924 roku roczny kurs doskonalenia kadry dowódczej Armii Czerwonej „Wystrieł” im. Kominternu. W 1928 roku został skierowany do Akademii Wojskowej im. Frunzego, którą ukończył w 1931 roku.
Po ukończeniu akademii od maja 1931 był szefem oddziału operacyjnego sztabu 29 Dywizji Strzeleckiej, następnie od kwietnia 1936 roku był szefem wydziału operacyjnego sztabu 5 Korpusu Strzeleckiego w Białoruskim Okręgu Wojskowym.