12 Armią dowodził do jej rozformowania 30 października 1943 roku.
W dniu 18 listopada 1943 roku został dowódcą 17 Armii, która stacjonowała na terenie Mongolskiej Republiki Ludowej, ochraniając granicę z Chinami oraz Zabajkale. Po rozpoczęciu wojny z Japonią, wchodziła w skład Frontu Zabajkalskiego, wzięła udział w operacji kwantuńskiej docierając do zat. Liaotuńskiej, gdzie zakończyła działania bojowe.
Po zakończeniu wojny radziecko-japońskiej nadal dowodził 17 Armią, do czerwca 1946 roku wchodzącą w skład Zabajkalsko-Amurskiego Okręgu Wojskowego, a następnie od 12 czerwca 1946 do 30 lipca 1946 dowodził 1 Armią. Następnie od sierpnia 1946 do marca 1947 roku dowodził 2 Korpusem Strzeleckim w tym samym okręgu.
Następnie został skierowany na Wyższy Kurs Akademicki w Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, który ukończył w kwietniu 1948 roku. W maju 1948 roku został komendantem Wyższego Kursu Akademickiego w tej akademii. W grudniu 1951 roku został pomocnikiem dowódcy Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, a od lipca 1954 roku także szefem wydziału szkolenia bojowego tego okręgu. W grudniu 1955 roku został głównym doradcą wojskowym Koreańskiej Armii Ludowej i pełnił tę funkcję do czerwca 1957 roku. Po powrocie do kraju od lipca 1957 roku pełnił służbę w 10 Zarządzie Głównego Sztabu Generalnego ds.