Leśny ogród botaniczny w Tharandt (niem. Forstbotanischer Garten Tharandt) – ogród dendrologiczny zlokalizowany w Tharandt w Saksonii (Niemcy).
Historia lewo|mały|200x200px|Widok lotniczy (starodrzew na pierwszym planie) W 1811 Johann Heinrich Cott założył ogród (1,7 na) wraz z ośrodkiem szkolenia leśnego. Z tego czasu pochodzą najstarsze drzewa na terenie parku. W 1815 nastąpiło pierwsze poszerzenie terenów ogrodu o okolice potoku Zeisigbach, celem poprawy zaopatrzenia w wodę. W 1816 prywatna szkoła leśna Cotta została podniesiona do rangi Królewskiej Saksońskiej Akademii Leśnej. W 1831 rozszerzono ogród do powierzchni 11 hektarów, przyłączając płaskowyż pomiędzy miejscowościami Tharandt a Zeisiggrund (w stronę Kurortu Hartha). W 1833 botanik, prof. Adam Reum, naliczył w ogrodzie 714 gatunków i odmian roślin drzewiastych. W 1842 wzniesiono Schweizerhaus, pierwszy budynek dydaktyczny na terenie parku (obecnie Sylvaticon, leśne muzeum botaniczne, sklep i sala koncertowa). W 1851 odsłonięto popiersie Cotta, autorstwa drezdeńskiego rzeźbiarza, Ernsta Rietschela. W 1874 w ogrodzie pracę podjął Gustav Büttner, późniejszy twórca koncepcji struktury botaniczno-systematycznej ogrodu. W 1880 zbudowano nową szklarnię obok szkółki drzew w centrum ogrodu (uzupełniono ją drugą w 1951).