Przykładem jest przymiotnik pauper ‘biedny, biedna, biedne’.
Osobliwości przymiotników Zgodność przymiotnika z rzeczownikiem często powoduje, że mają one takie same końcówki (np. fēmina bona ‘dobra kobieta‘, puerōrum malōrum ‘złych chłopców‘), ale nie zawsze tak się dzieje (bo np. rzeczownik i przymiotnik mogą należeć do różnych deklinacji), np. fēmina ingēns ‘ogromna kobieta‘, agricola malus ‘zły rolnik‘.
Istnieją nieliczne nieodmienne przymiotniki, do których należy frūgī ‘uczciwy, pełen umiaru’ i nēquam ‘bezwartościowy’.