450 mm, z łącznym zapasem sześciu torped.

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 67 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Wszystkie niszczyciele typu Samsun zostały wcielone w skład marynarki wojennej Imperium Osmańskiego w 1907 roku w Stambule. W maju 1909 roku „Samsun” i „Yarhisar” wzięły udział w pierwszych manewrach floty tureckiej na Morzu Marmara. W październiku 1911 roku, po wybuchu wojny włosko-tureckiej, cztery okręty typu Samsun weszły w skład zespołu floty osmańskiej skierowanego do obrony Dardaneli (składającego się oprócz nich z pancerników „Barbaros Hayreddin”, „Turgut Reis” i oraz torpedowca „Demirhisar”), nie przejawiając jednak większej aktywności do końca konfliktu.

Wszystkie jednostki tego typu wzięły udział w I wojnie bałkańskiej, uczestnicząc m.in. w bitwie z flotą grecką koło przylądka Elli („Samsun”) czy w starciu koło Lemnos („Yarhisar” i „Basra”).

W momencie wybuchu I wojny światowej niszczyciele były już przestarzałe i miały niską wartość bojową. Mimo to, rankiem 29 października 1914 roku „Samsun” i „Taşoz” i krążownikiem liniowym „Yavuz Sultan Selim” wzięły udział w przeprowadzonym bez wypowiedzenia wojny ataku na rosyjski port w Sewastopolu.