Dziewiątego maja 1944 roku w kolonii Łuby Sobieńskie (Ludwików) rozegrała się tragedia oddziału, który przybył tam poprzedniego dnia po długim marszu i zatrzymał się na postój. Kolonia Łuby Sobieńskie liczyła zaledwie kilka zagród, w których partyzanci rozlokowali się na odpoczynek. Oddział „Błysk” liczył wtedy 22 partyzan­tów. Pięciu (według innych źródeł czterech) żołnierzy oddziału otrzymało przepustki i udało się do rodzin w okolicznych wsiach. Nad ranem oddział został zaskoczony atakiem przybyłej z Końs­kich niemieckiej żandarmerii i granatowej policji w sile 1 kompanii uzbrojonej w ciężki sprzęt maszynowy, broń automatyczną i granaty. W akcji dodatkowo brał udział niemiecki samolot, z którego zrzucano wiązki granatów. W nierównej walce zginęło 16 partyzantów (według innych źródeł schwytano dwóch partyzantów). W wyniku wymiany ognia zginęła również młoda ciężarna mieszkanka wsi oraz jej roczny syn. W wyniku walk spłonęły wszystkie zabudowania kolonii.