Na szczycie struktury znajdował się Centralny Zarząd Państwowych Gospodarstw Rolnych, który pełnił funkcję nadrzędnego ośrodka decyzyjnego. To na tym szczeblu koncentrowano planowanie, nadzór, wytyczanie kierunków produkcji oraz kontrolę realizacji zadań wynikających z planów państwowych. Centralizacja decyzji ograniczała samodzielność niższych szczebli i podporządkowywała działalność PGR ogólnym celom polityki rolnej państwa.
Podległe Centralnemu Zarządowi Okręgowe Zarządy Państwowych Gospodarstw Rolnych oraz Rejonowe Zarządy Hodowli Roślin pełniły funkcję pośrednią, przekazując dyrektywy w dół struktury i sprawując bieżący nadzór administracyjno-produkcyjny. Ich rola polegała głównie na koordynacji, kontroli i egzekwowaniu realizacji planów, a nie na samodzielnym kształtowaniu polityki gospodarczej.
Najniższy szczebel stanowiły państwowe gospodarstwa rolne i gospodarstwa hodowli roślin, zarówno jedno-, jak i wielozakładowe, a także inne przedsiębiorstwa rolnicze.