Po wojnie Piaggio zbudowało szereg P-108T-2 z amerykańskimi silnikami Wright Cyclone.
Wersje samolotu Piaggio P 108: P 108 – wersja podstawowa, czterosilnikowy ciężki samolot bombowy P 108A – prototyp samolotu przeznaczonego do zwalczania okrętów, uzbrojony w 1 działo L/40 kal. 102 mm P 108bis – prototyp, uzbrojony w 6 działek MG 151/20 kal. 20 mm i 3 karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm P 108B – ciężki samolot bombowy P 108C – samolot pasażerski i transportowy, nie posiadał uzbrojenia. Mógł przewozić 32 pasażerów lub 60 żołnierzy P 108T – samolot transportowy P 108T-2 – wersja samolotu transportowego budowana po II wojnie światowej
Łącznie wyprodukowano 167 samolotów Piaggio P 108 wszystkich wersji.
Użycie Samoloty Piaggio P 108 od chwili wprowadzenia ich do produkcji seryjnej były systematycznie włączane do jednostek Regia Aeronautica (włoskich sił powietrznych).
Przez cały okres II wojny światowej używano ich we włoskim lotnictwie bombowym. Pierwszą misją bojową tych samolotów był nalot na Gibraltar w dniu 26 czerwca 1942 roku. Później uczestniczyły w walkach w basenie Morza Śródziemnego, Północnej Afryce oraz na froncie wschodnim.