43 (XLIII) Bateria artylerii, w dokumentach do mobilizacji nosiła numer 40 (XL) – polska dwudziałowa bateria artylerii przeciwdesantowej kalibru 75 mm, ustawiona na wschód od wejścia do Portu Władysławowo, Półwyspu Helskiego (od strony morza). Wchodziła w skład Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej, Rejonu Umocnionego Hel.
Sformowanie i opis baterii Z uwagi na potrzebę zabezpieczenia podejść do portów Władysławowo, Jastarnia i Helu oraz wzmocnienia artylerii nadbrzeżnej, oraz biorąc pod uwagę niedostatki finansowe, Kierownictwo Marynarki Wojennej postanowiło wykorzystać posiadane w magazynach zapasy armat kal. 75 mm wz. 1897 na podstawach morskich wz. 1916. Armaty te pochodziły z przezbrojonych oraz wycofanych z eksploatacji okrętów Floty i Flotylli Rzecznej. Zawiązki baterii sformowano pod koniec roku 1938 w ramach etatu pokojowego dywizjonu artylerii nadbrzeżnej. Baterię we Władysławowie formowano posługując się nazwą bateria artylerii nr 40 (XL), planując ją jako baterię 4-działową. Zamiast planowanych 4 armat wyposażono ją w 2 armaty kal. 75 mm Schneider wz. 1897 na podstawie morskiej, osadzone na wybetonowanym stanowisku ogniowym, z kierunkiem ostrzału „na morze” celem zwalczania jednostek nawodnych nieprzyjaciela. Poza tymi zadaniami bateria miała wspierać oddziały lądowe na pozycjach przy nasadzie półwyspu Hel.