Po wybuchu II wojny światowej pozostał na ziemiach okupowanych przez ZSRR. Początkowo pracował jako nauczyciel w Kamionce Strumiłłowej, następnie został zatrudniony w Płaniernyj Zawod Nr 5, gdzie pracował przy projektowaniu szybowca akrobacyjnego G-9. Po ataku III Rzeszy na ZSRR ponownie znalazł schronienie w rodzinnej Kamionce, pracował jako technik na kolei.

Po wyzwoleniu terenów, na których się znajdował w grudniu 1944 r., zgłosił się służby w Wojsku Polskim. Początkowo otrzymał przydział do 15 samodzielnego zapasowego pułku lotniczego w Sadkowie, następnie, z uwagi na jego wykształcenie, został przeniesiony do zakładów PZL w Mielcu. Zajął stanowisko kierownika biura konstrukcyjnego, odpowiadał za remont samolotów Pe-2. W 1945 r., wspólnie z inż. Marianem Wasilewskim, zaprojektował motoszybowiec Ikar 1. Projekt, w konkursie Ministerstwa Komunikacji, zdobył drugie miejsce.