Lillian Nordica, właśc. Lillian Norton (ur. 12 grudnia 1857 w Farmington w stanie Maine, zm. 10 maja 1914 w Batawii) – amerykańska śpiewaczka operowa, sopran.
Życiorys Ukończyła studia u Johna O’Neilla w New England Conservatory of Music w Bostonie (dyplom 1876). Na scenie zadebiutowała w 1876 roku w Madison Square Garden w Nowym Jorku. W 1878 roku wystąpiła w Crystal Palace w Londynie. Studia kontynuowała w Paryżu u François Delsarte i Emilio Belariego oraz w Mediolanie u Antonio Sangiovanniego. W 1879 roku wystąpiła w swojej pierwszej roli operowej jako Elwira w Don Giovannim W.A. Mozarta w mediolańskim Teatro Manzoni, przybierając wówczas za namową Sangiovanniego pseudonim Nordica. W 1881 roku śpiewała w Petersburgu, Gdańsku, Królewcu i Berlinie. W 1882 roku debiutowała w Paryżu jako Małgorzata w Fauście Charles’a Gounoda. Tą samą rolą debiutowała w ojczyźnie, występując w 1883 roku w nowojorskiej Academy of Music. W 1887 roku jako Violetta w Traviacie Giuseppe Verdiego wystąpiła w londyńskim Covent Garden Theatre. W 1890 roku rolą Leonory w Trubadurze debiutowała w nowojorskiej Metropolitan Opera i później do 1909 roku była na stałe związana z tym teatrem. Jej stałymi partnerami scenicznymi byli bracia Jan i Edward Reszke.