W czerwcu 1939 roku wybudowano punkt obserwacyjny 200 m za główną linią obrony oraz wyznaczono trzy sektory ognia dla armat: dwa po obu brzegach półwyspu, a trzeci przez las przed główną linią obrony. W 41 baterii artylerii przeciwdesantowej na podstawie rozkazu dowódcy Rejonu Umocnionego Hel R.dz. 15 z 17 kwietnia 1939 roku z kadr 2 Morskiego dywizjonu artylerii przeciwlotniczej wyznaczono p.o. dowódcy baterii. W lipcu w baterii szkolono przez 6 tygodni rezerwistów marynarzy, następnych szkolono po powołaniu ich w ramach mobilizacji alarmowej od 24 sierpnia. Szef Kierownictwa Marynarki Wojennej wystąpił 16 maja 1939 r. do Szefa Sztabu Głównego WP o wpisanie utworzonych baterii do tabel mobilizacyjnych, lecz bezskutecznie, wobec tego mobilizacja personelu nastąpiła poza planem mobilizacyjnym „W” z nadwyżek Marynarki Wojennej. W trakcie mobilizacji alarmowej baterię zmobilizowano w grupie zielonej od 23 sierpnia w czasie 36 godzin na podstawie rozkazu Kierownictwa Marynarki Wojennej L.778/Mob./39. Załogę zakwaterowano w Akademickim Ośrodku Morskim w Jastarni. Obsadę baterii nr 41 i nr 42 szkolił ppor. art.