Janusz Bersz (ur. 12 maja 1925 w Poznaniu, zm. 6 sierpnia 1985 tamże) – polski malarz, ceramik, scenograf.
Życiorys Urodził się 12 maja 1925 r. w Poznaniu w mieszczańskiej rodzinie przedsiębiorcy i bankowca Włodzimierza Bersza (nazwisko Bersch zostało spolszczone w 1922 r.) i Wiktorii z d. Słomińskiej. Ojciec pochodził z ewangelickiej rodziny łódzkich Niemców, wybrał polską tożsamość narodową, biorąc udział w walce o niepodległość Polski, m.in. w wojnie 1920 r. Matka wywodziła się z katolickiej rodziny wielkopolskiej z patriotycznymi tradycjami. Miał starszego o dwa lata brata Bogdana. Podczas II wojny światowej po odmowie współpracy z okupantem zostali wysiedleni z Poznania do Częstochowy w Generalnym Gubernatorstwie. W Bystrzanowicach w powiecie częstochowskim we dworze Stanisława i Konstancji Grabkowskich, przedwojennych znajomych rodziców, zaangażował się w działalność AK. Został łącznikiem podziemia, dostarczał z apteki w Krakowie leki i opatrunki dla zgrupowania partyzanckiego AK stacjonującego w lasach wokół Złotego Potoku pod dowództwem Jerzego Kurpińskiego „Ponurego”. Aresztowany prawdopodobnie jesienią 1944 roku w wyniku obławy po bitwie z Niemcami, jaką stoczyli partyzanci w okolicach Bystrzanowic i Sierakowa. Więziony na Zamku Lubelskim, trafił następnie na roboty przymusowe w alpejskiej części Tyrolu.