W dniu pogrzebu Gioacchino Rossiniego w Paryżu 21 listopada 1868 roku wzięła udział w wykonaniu jego Stabat mater w trakcie nabożeństwa żałobnego w kościele Santa Croce we Florencji.
Należała do największych śpiewaczek epoki bel canta. Dysponowała głosem o dużej skali, pozwalającym wykonywać jej zarówno partie koloraturowe w operach Mozarta, Rossiniego i Donizettiego, jak i role dramatyczne z dzieł Belliniego, Verdiego czy Meyerbeera.
W 1836 roku poślubiła Gérarda de Melcy, jednak małżeństwo to szybko zakończyło się separacją. W 1838 de Melcy odkrył, że żona go zdradza, wyzwał na pojedynek i lekko zranił jej kochanka, lorda Castlereagh, a kilka miesięcy później Giulia urodziła w Londynie George'a Fredericka, nieślubnego syna lorda Castlereagha. Od 1839 roku pozostawała w nieformalnym związku z tenorem Mario, który był również jej partnerem scenicznym.
Przypisy
Kategoria:Włoskie śpiewaczki operowe Kategoria:Włoskie soprany Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1869 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie