Po 1855 roku ograniczył występy, choć jeszcze w 1860 roku kreował w Nicei rolę Figara w Cyruliku sewilskim Rossiniego. Po raz ostatni pojawił się na scenie w 1869 roku.
Dysponował głosem o wyrównanej dwuoktawowej skali, osiągającym możliwości głosu tenorowego. W Paryżu nazywano go z tego powodu „Rubini des basses-tailles”. Jego żoną była śpiewaczka Marietta Goja (1801–1866).
Przypisy
Kategoria:Włoscy śpiewacy operowi Kategoria:Włoskie barytony Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1876 Kategoria:Ludzie urodzeni w Faenzy