oddział „Podkowy” został zaatakowany przez grupę operacyjną z Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krasnymstawie.
W czerwcu 1945 r., wobec nasycenia terenu oddziałami bezpieki i trudności w dalszym działaniu, Kuncewicz podjął decyzję o rozformowaniu oddziału. Zgłosił przełożonym chęć przedostania się do zachodniej strefy okupacyjnej w Niemczech i dotarcia do 2 Korpusu Polskiego. Wspólnie z 22. innymi żołnierzami podziemia wyruszył skradzioną ciężarówka w podróż w przebraniach żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego. 6 lipca 1945 r. dotarli w pobliże amerykańskiej strefy okupacyjnej, w obawie przed aresztowaniem zabili dwóch żołnierzy armii czechosłowackiej – Josefa Šindelářa i Vlastimila Malinę. Zostali schwytani i 10 lipca przekazani funkcjonariuszom Státní bezpečnosti. Podczas przewożenia do więzienia w Česká Kamenice podjęli próbę ucieczki, która zakończyła się śmiercią ośmiu spośród nich. Kuncewicz przeżył, następnie był przetrzymywany w więzieniach w Hradczanach, Pankrácu i Česká Lípa. 12 lipca 1947 roku został przekazany na przejściu granicznym Chałupki funkcjonariuszom Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i trafił do więzienia na Zamku Lubelskim. W procesie pokazowym został skazany na 6 lat więzienia, wyrok odbywał w więzieniu na Zamku Lubelskim, we Wronkach i Knurowie.