Od 1934 roku dowodził 4 pułkiem tyralierów w Senegalu, a w 1937 roku został mianowany zastępcą komendanta École spéciale militaire de Saint-Cyr. W 1938 roku został generałem brygady. Od stycznia 1939 roku był dowódcą wojsk francuskich w Somali Francuskim. W czerwcu 1940 roku w Dżibuti wydał rozkaz potępiający rozejm w Compiègne i ogłosił zamiar kontynuowania walki u boku Wielkiej Brytanii. Wraz z pułkownikiem próbował przekonać administrację Somali Francuskiego do dołączenia do Wolnych Francuzów, ich starania nie przyniosły jednak efektu.
22 lipca 1940 roku odebrano mu dowództwo, a 2 sierpnia opuścił Somali by dołączyć do generała Charles’a de Gaulle’a w Londynie, gdzie przybył 31 października. Na mocy dekretu Rządu Vichy został następnie pozbawiony francuskiego obywatelstwa. W styczniu 1941 roku awansowany na stopień generała dywizji i został mianowany dowódcą wojsk francuskich w Sudanie i Erytrei. W 1941 roku był współorganizatorem 1 Dywizji Wolnych Francuzów i następnie jako jej dowódca brał udział w operacji Exporter, podczas której w wyniku bombardowania został ranny w ramię.