Należał do założycieli charytatywnej fundacji „Swetyt na Marija”.
W latach 2014–2017 z ramienia Bloku Reformatorskiego sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego 43. kadencji. W 2016 Związek Sił Demokratycznych bez powodzenia dążył do wystawienia go jako kandydata bloku w wyborach prezydenckich. W sierpniu 2021 był kandydatem na ministra transportu, technologii informacyjnych i komunikacji w tworzonym przez partię Jest Taki Lud gabinecie Płamena Nikołowa, który ostatecznie nie powstał.
W grudniu 2021 z rekomendacji ugrupowania ITN objął stanowiska wicepremiera oraz ministra rozwoju regionalnego i robót publicznych w nowo utworzonym rządzie Kiriła Petkowa. Zakończył urzędowanie wraz z całym gabinetem w sierpniu 2022. W wyborach w 2023 z listy partii ITN uzyskał mandat deputowanego 49. kadencji. W styczniu 2025 dołączył do gabinetu Rosena Żelazkowa, obejmując w nim stanowiska wicepremiera oraz ministra transportu i komunikacji. Urzędy te sprawował do lutego 2026.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Bułgarscy ministrowie Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Deputowani 43. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Deputowani 49. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Politycy Bloku Reformatorskiego Kategoria:Politycy partii Jest Taki Lud Kategoria:Wicepremierzy Bułgarii Kategoria:Ludzie urodzeni w Starej Zagorze Kategoria:Urodzeni w 1966