Politycznie związany z grupą Ustavobranici (Obrońcy Konstytucji), kierowaną przez Vučicia Perišicia. Po objęciu władzy przez dynastię Obrenoviciów w roku 1858 został aresztowany, a następnie wydalony z Belgradu. Zamieszkał w Blaznawie, skąd powrócił w 1861, otrzymując zadanie nadzoru nad odlewnią dział w Kragujevacu. Zajął się ulepszaniem konstrukcji dział i karabinów, przeznaczonych dla armii serbskiej. W 1865 po raz pierwszy stanął na czele resortu wojny i zajął się przygotowaniem Serbii do wojny z Turcją. W tym czasie był deputowanym do parlamentu.
Po zabójstwie księcia Michała w maju 1868, oddziały wojskowe, dowodzone przez Blaznavaca przejęły kontrolę nad Belgradem, dzięki czemu przekazano koronę w ręce czternastoletniego Milana Obrenovicia. W jego imieniu władzę w kraju sprawowała trzyosobowa rada regencyjna, w skład której wchodził Blaznavac, Jovan Ristić i Jovan Gavrilović. W 1872, kiedy Miloš osiągnął pełnoletność, Blaznavac stanął na czele rządu, kierując także resortem wojny, 10 sierpnia 1872 uzyskał awans na stopień generalski - był pierwszym oficerem armii serbskiej w stopniu generała. Zmarł w czasie pełnienia urzędu na atak serca i został pochowany w Rakovicy.
Odznaczenia Order Daniły I 2 kl. (Czarnogóra) Order Medżydów 2 st. (Imperium Osmańskie) Order Korony Żelaznej 1 s.