34 Bateria artylerii – polska trzydziałowa improwizowana bateria artylerii nadbrzeżnej kalibru 120 mm L/50 wz. 1936 Bofors, utworzona ze zdemontowanych armat z pokładu stawiacza min ORP „Gryf” ustawiona w miejsce baterii artylerii nadbrzeżnej nr 33 „greckiej”. Po jej przeniesieniu na główną linię obrony. Usytuowana na Półwyspie Helskim (od strony pełnego morza). Wchodziła w skład Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej, Rejonu Umocnionego Hel.

Formowanie i opis baterii Po zatopieniu w dniu 3 września 1939 roku przez lotnictwo niemieckie stawiacza min ORP „Gryf”, ustalono, że do części jego uzbrojenia na rufie jest dostęp i istnieje możliwość jego pozyskania. Pomysłodawcą jego pozyskania dla celów obrony Helu był por. mar. Edmund Pappelbaum. Z uwagi na przeniesienie obu armat baterii artylerii nr 33 w kierunku głównej linii obrony lądowej w miejsce powstałej luki w systemie ogniowym półwyspu postanowiono ustawić armaty z rufy ORP „Gryf”. Wybrano projektowane miejsce dla będącej w trakcie zakupu drugiej baterii dział kal. 152,4 mm „Bofors”. Decyzję o budowie podjęto ok. 10 września i niezwłocznie podjęto prace ziemne i betonowanie fundamentów pod działobitnie. Przy pomocy dźwigu pływającego zdemontowano pojedyncze działo 1 × 120 mm, a następnie podwójne 2 × 120 mm armata L/50 wz.