Żałobnik żółtawy (Heliothraupis oneilli) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae), podrodziny żałobników (Tachyphoninae). Wędrowny, co jest bardzo rzadkie wśród tanagrowatych. Występuje w południowo-wschodnim Peru oraz zachodniej Boliwii. Odkryty został w 2000, tereny lęgowe zlokalizowano w 2011, natomiast formalnie opisany jako nowy gatunek pod koniec 2021. IUCN klasyfikuje go jako gatunek najmniejszej troski.

Taksonomia i historia odkrycia Po raz pierwszy formalnie żałobnika żółtawego opisali Lane i inni (2021). Siedmioosobowy zespół opisał zarówno nowy gatunek, jak i przeznaczony dla niego monotypowy rodzaj około 21 lat po pierwszej obserwacji osobnika nieznanego wówczas gatunku. Nazwa rodzajowa Heliothraupis pochodzi od greckich słów helios – „słońce” i thraupis – „zięba” lub „mały ptak” (współcześnie głównie w odniesieniu do tanagr), natomiast epitet gatunkowy oneilli upamiętnia ornitologa Johna O’Neilla. Żałobnik żółtawy na tle rodziny wyróżnia się zarówno fenotypem, jak i głosem. Zasadność utworzenia osobnego rodzaju potwierdziły badania filogenetyczne.