o przejmowaniu niektórych nieruchomości rolnych w zagospodarowanie lub na własność Państwa oraz o zaopatrzeniu emerytalnym właścicieli tych nieruchomości i ich rodzin..
Warunkiem wypłaty zaopatrzenia było, jeśli: obszar przejętej nieruchomości wynosił ponad 2 ha; dochód z pracy w gospodarstwie stanowił główne źródło jego utrzymania; zadłużenie wobec państwa i spółki wodnej nie przekraczało 75% wartości gruntów wchodzących w skład nieruchomości;
Zaopatrzenie emerytalne obejmowało: Świadczenia pieniężne, w tym: rentę starczą; rentę inwalidzką; rentę rodzinną; zasiłek pogrzebowy. Świadczenia w naturze, w tym: pomoc leczniczą i położniczą; protezowanie; przysposobienie zawodowe; umieszczenie w domu rencistów.
Wysokość renty starczej i renty inwalidzkiej wynosiła miesięcznie: 400 zł – gdy obszar przejętej nieruchomości wynosił ponad 2 ha; 500 zł – gdy obszar przejętej nieruchomości wynosił ponad 5 ha; 600 zł – gdy obszar przejętej nieruchomości wynosił ponad 10 ha.
Nowelizacja ustawy z 1968 r. o rentach za ziemię W ustawie z 1968 r. ustalono, że właściciel nieruchomości może otrzymać świadczenie, jeśli jego gospodarstwo obejmuje co najmniej 5 ha użytków rolnych: Ustawa z dnia 24 stycznia 1968 r.