Do II wojny światowej miejsce to nie służyło celom rekreacyjnych dla mieszkańców miasta, być może z powodu stojącego tu młyna i urządzeń hydrotechnicznych, może też dlatego, że w samym Braniewie nie brakowało kąpielisk nad rzeką Pasłęką. Tylko w porze zimowej zamarznięta tafla na jeziorku służyła do pozyskiwania lodu do piwnic położonego niedaleko browaruHeimatbrief Nr. 26 für den Kreis Braunsberg Sommer 2012, Wecklitz-Mühlenteich.
Pod koniec II wojny światowej, w 1945 roku, przez zniszczoną groblę wyciekła woda ze stawu będącego siłą napędową młyna. Nieużytkowany młyn niszczał, aż w końcu został rozebrany. Natomiast groblę odbudowano w tym miejscu dopiero w latach 60. XX w. i zbiornik napełniono wodą. Nie przejął on już zapomnianej przedwojennej nazwy Stawu Młyńskiego (Mühlenteich), lecz swą polską nazwę „Piekiełko” zapożyczył od nazwy pobliskiego osiedla, nazwy nadanej osiedlu przez ludność osiedleńczą po II wojnie światowej, od jego złej wówczas sławyJarosław Zabłocki Proces adaptacji i integracji społecznej mieszkańców Braniewa ze szczególnym uwzględnieniem wpływu szkoły, WSP Gdańsk 1962, s. X–XI.