Młyn Arnolda () – średniowieczny młyn wodny, najstarszy młyn na Warmii założony w pobliżu Braniewa, wymieniony z nazwy w akcie lokacyjnym miasta z 1284 roku. Napędzany był wodą spiętrzoną na cieku wodnym Czerwony Rów. Zniszczony w i po 1945 roku, później rozebrany i już nieodbudowany.
Historia lewo|mały|Młyn Arnolda oznaczony strzałką jako ☼ na mapie z 1935 lewo|mały|Miejsce po średniowiecznym młynie Arnolda współcześnie Młyn Arnolda jest po raz pierwszy wzmiankowany w przywileju lokacyjnym Braniewa z 1 kwietnia 1284 roku, który wskazuje jego lokalizację versus castrum dominae nostrae – w kierunku grodu Naszej Pani, czyli FromborkaStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 19. W tymże przywileju lokacyjnym biskup Fleming nadał kościołowi św. Katarzyny w Braniewie uposażenie w wysokości 6 łanów (ok. 100 ha) przy młynie Arnolda, zaznaczając, że wymieniona ziemia będzie wliczana do darowanych miastu 100 łanów zwolnionych od świadczeń. Jednocześnie zabronił miastu wznoszenia nowych młynów i grobli bez zgody swojej lub następnych biskupówRocznik Elbląski, tom XXVII, 2016 Wacław Kulczykowski W sprawie najstarszego młyna na Warmii.