W 1919 był radcą prawnym delegacji polskiej na Konferencji Pokojowej w Paryżu. Wchodził także w skład polskiej delegacji na konferencji w sprawie komunikacji i transportu w Barcelonie oraz na I Zjeździe Zgromadzenia Ligi Narodów (1921); został następnie członkiem, później wiceprezesem (1924–1927) Stałej Komisji Komunikacyjnej i Tranzytowej Ligi Narodów. W latach 1926–1939 przewodniczył Komisji Prawa Rzecznego Ligi Narodów. Reprezentował Polskę w Międzynarodowej Komisji Odry (1923–1931), w 1929 występował w sprawie statusu prawnego Odry przed Trybunałem Sprawiedliwości w Hadze.

Jeszcze w czasie nauki gimnazjalnej działał w młodzieżowych organizacjach patriotycznych („Przyszłość”, „X”, „Czerwona Róża”), w latach 1903–1909 był członkiem zarządu Związku Młodzieży Polskiej „Zet”; za działalność w „Zet” przebywał przez pewien czas w rosyjskim więzieniu w Warszawie. Od 1914 był sekretarzem Sekcji Prawnej Komitetu Narodowego Polskiego kolejno w Warszawie, Piotrogrodzie i Paryżu. W latach 1916–1917 wydawał w Piotrogrodzie zbliżoną do Narodowej Demokracji „Myśl Narodową” jako pismo „polskiej myśli naukowej na obczyźnie”. W latach 1924–1927 występował jako komisarz ds. likwidacji własności niemieckich na terenie byłego zaboru pruskiego.