Nominalną królową Mongolii (w rzeczywistości rządzili komuniści kontrolowani przez ZSRR) była przez niecały rok. Kiedy w 1924 władca zmarł, a władzę w kraju przejęli komuniści, Genepil wróciła do rodziny. Otrzymała zabezpieczenie finansowe. Wyszła za mąż za Luvsandambę, byłego zapaśnika. Mieli dwie córki (Tsermaę i Dorjhandę) oraz syna Gantamura. Inne opracowania podają, że to Luvsandamba był jej pierwszym mężem.
Komuniści ścigali członków i członkinie dawnej rodziny królewskiej. W 1932 Genepil uniknęła aresztowania, ale 5 lat później została pochwycona i oskarżona o kolaborację z Japończykami w celu przywrócenia chanatu w Mongolii. Miała dążyć do zniszczenia władzy ludowej, uczestniczyć w organizowaniu powstania i zbierać datki na przywrócenie władzy chanów. Oskarżono ją o wspieranie religii buddyjskiej. Majątek Genepil skonfiskowano, a ją samą poddano torturom. Przesłuchaniami kierowała kobieta o imieniu Chentii. Korzystała z metod przesłuchań stosowanych przez Czeka.
Genepil przyznała się do winy. Dokument to potwierdzający nie zawiera jej podpisu (choć umiała czytać i pisać), a jedynie niewyraźne plamy (być może odciski palców) trudne do zidentyfikowania. W maju 1938 została stracona wraz z przedstawicielstwem elity duchownej i intelektualnej kraju.