Przyszły „Kaiser Karl der Große” zbudowany został w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu (nr stoczniowy 136). Budowę pancernika rozpoczęto pod tymczasową nazwą Linienschiff „B” (okręt liniowy B). Jego stępkę położono 17 września 1898 roku, a zwodowany został 18 października 1899 roku. Ceremonia wodowania odbyła się w obecności cesarza Wilhelma II, a aktu chrztu okrętu dokonał burmistrz Hamburga, . Nazwę otrzymał na cześć króla Franków i Longobardów oraz cesarza rzymskiego Karola Wielkiego. Koszt budowy okrętu wyniósł 20 mln 385 tys. marek. Wyposażanie pancernika opóźniło się z powodu strajku hamburskich stoczniowców, który wybuchł jesienią 1900 roku. Kolejna zwłoka w oddaniu okrętu do eksploatacji spowodowana była uszkodzeniem z powodu wejścia na mieliznę podczas rejsu do Wilhelmshaven w październiku 1901 roku.
Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna Okręt był pancernikiem generacji przeddrednotów wykonanym ze stali metodą nitowania. Kadłub o poprzeczno–wzdłużnym układzie wiązań podzielony był na 12 przedziałów wodoszczelnych, dno podwójne obejmowało 70% jego długości. Jednostka miała masywne nadbudówki, dwa wysokie kominy i dwa maszty palowe z marsami.