Trądzik odwrócony (acne inversa, hidradenitis suppurativa) – potencjalnie ciężka przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry o charakterze ogólnoustrojowym, charakteryzującą się uporczywymi, bolesnymi guzkami i ropniami prowadzącymi do głębokiego stanu zapalnego i przetok zlokalizowanych w okolicy fałdów skór.
Etologia choroby jest wieloczynnikowa i niejasna, a czynnikami ryzyka są m.in. palenie papierosów i otyłość. Farmakoterapia obejmuje antybiotyki, retinoidy, leki przeciwandrogenowe, kortykosteroidy, inhibitory TNF, leki immunosupresyjne i przeciwzapalne, ale najskuteczniejsze jest rozległe wycięcie całej zmienionej okolicy.
Nie jest jasne czy schorzenie należy do grupy trądziku czy stanowi odmienną jednostkę chorobową, ale w przeciwieństwie do trądziku zwykłego, źle reaguje na izotretynoinę. U części populacji opisywano mutacje genów β-sekretazy oraz obserwowano zaburzenia wrodzonej odporności komórkowej w stosunku do flory fizjologicznej, przyspieszone OB, podwyższoną leukocytozę i inne markery przewlekłego procesu zapalnego. We wczesnych stadiach obserwuje się okluzję mieszka włosowego, tworzenie krost i zaskórników, co może imitować trądzik pospolity.