Wojskowa Prokuratura Garnizonowa w Opolu zaskarżyła wyrok do Izby Wojskowej Sądu Najwyższego, który sprawę członków WiN odesłał do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu, 10 listopada 1982 roku, Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu w składzie: por. Andrzej Hejczyk, chor. Stanisław Zub, st. sierż. Stanisław Grosicki orzekł następujące wyroki skazujące: Maciej Pilch i Andrzej Wianecki – 1 rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata, z zastosowaniem dozoru kuratorskiego. Tadeusz Lakwa – 8 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata, również z dozorem kuratorskim. Wobec skazanych dodatkowo orzeczono kary grzywny w wysokości po 8 tysięcy zł. Pomimo odwołania obrońców Pilcha, Wianeckiego i Lakwy wyrok został utrzymany przez Sąd Najwyższy Izby Wojskowej wyrokiem z 23 lutego 1983 roku a oskarżonych obciążono dodatkowo kosztami odwołania w wysokości 6800 zł każdego. 12 grudnia 1983 roku wobec skazanych zastosowano warunkową amnestię z warunkiem nie podejmowania przestępstw do których zastosowano amnestię do 31 grudnia 1985 roku.

W stosunku do pozostałych oskarżonych postępowanie umorzono po naciskach sekretarza KW PZPR Jana Chawarskiego, który ocenił proces WiN, jako „wielki błąd polityczny, błąd prokuratury”. Wnioskował by Komisarz Wojskowy zasygnalizował sprzeciw KW wobec tej sprawy.

mały|Maciej Wojciechowski z krapkowickiej grupy WiN. Opole 13 grudnia 2021