Nie nadawała się wprawdzie do odbudowy, jednak być może ze względu na pamięć o niej zdecydowano się na budowę nowej świątyni w formach nawiązujących właśnie do siedemnastowiecznego baroku (…) Fasada stanowiła nawet nie tyle pastisz, co wręcz literalną imitację frontonu barokowego kościoła. Dość suche, oszczędne, linearne formy, wertykalna artykulacja za pomocą zdwojonych pilastrów, uproszczone wolutowe spływy i pary obelisków na skrajach – wszystko to przypomina wczesnobarokowe facjaty świątyń wznoszonych około połowy XVII wieku. Szczególnie podobna wydaje się fasada kościoła Dominikanów p.w. Św. Jacka w Warszawie, wręcz można przypuszczać, że Sołomowicz dokonał jej świadomej trawestacji”Marcin Zgliński, „Forteca i znicz”. Nowe kościoły katolickie w województwie poleskim (1921-1939) w: Sztuka kresów wschodnich, t. 7, Kraków 2012, s. 270.
Wiadomo również, że jednym z budowniczych świątyni był mieszkaniec Berezy, Wacław Kozłowski. Niezwykle zaangażowany w budowę kościoła, mocno przeżył jego zburzenie przez władze w r. 1964 (był obecny wśród tłumu mieszkańców miasta w czasie niszczenia murów budowli). Po tym zdarzeniu wraz z żoną Felicją przeniósł się do Polski.
Przypisy Bibliografia