W 1930 został najmłodszym profesorem w berlińskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, jednak po dojściu Hitlera do władzy opuścił Niemcy. Osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie w latach 1944-1958 był wykładowcą w renomowanej Guildhall School of Music and Drama w Londynie. Cały czas koncertował po całym świecie, po roku 1952 także w Niemczech.
W 1958 jako członek jury Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego przebywał w Polsce, dając koncerty w Warszawie i Krakowie. Odwiedził też po raz pierwszy i ostatni Cieszyn – swoje rodzinne miasto. W tym samym roku Max Rostal przeniósł się na stałe do Szwajcarii, gdzie objął mistrzowską klasę skrzypiec konserwatorium w Bernie. Był też profesorem Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Wychował kilka pokoleń znakomitych muzyków (m.in. członków Amadeus Quartet), a w 1971 założył (wraz z Yehudim Menuhinem oraz Siegfriedem Palmem) międzynarodowe stowarzyszenie nauczycieli gry na skrzypcach (European String Teachers Association).