Historia Pierwszym Brytyjczykiem rywalizującym na torach lodowych był Bruce Semmens, ścigający się w latach 1949-1952 w rozgrywkach ligi szwedzkiej. Brytyjczycy w światowych rozgrywkach motocyklowych na lodzie zadebiutowali w 1966 roku. Pierwszym brytyjskim finalistą indywidualnych mistrzostw świata był Szkot Andrew Ross, który w finałowych rozgrywkach zajął 12. miejsce w 1969 roku i 7. miejsce rok później. Wcześniej, w 1968 roku, wystąpił on w półfinale indywidualnych mistrzostw świata.
Lata 1970–1979 W 1970 roku Wielką Brytanię reprezentował też Australijczyk, Geoff Mudge. W pierwszej połowie lat 70. w rundach eliminacyjnych mistrzostw świata występował Richard Greer, zajmując z 9 punktami 11. pozycję w Grenoble w 1972 roku, w kolejnych dwóch sezonach przystępował do eliminacji w Assen. Innymi reprezentantami w tym okresie byli Joe Hughes, Bill McCann, Roger Johns, Martin Ruck i Szkot Bobby Beaton. Kolejnym reprezentantem Wielkiej Brytanii w finale światowym był Nowozelandczyk Bruce Cribb w 1978 roku. Cribb w tych zawodach był rezerwowym, nie zdobył punktów i sklasyfikowany został na 18. pozycji.