Jak większość okrętów tego typu otrzymał nazwę z mitologii nordyckiej, od boga Odyna.
thumb|Sylwetka okrętów (z niemieckimi modyfikacjami uzbrojenia) Okręty tego typu miały typową architekturę i rozmiary dla torpedowców tego okresu, z podniesionym pokładem dziobowym na niecałej 1/3 długościNa podstawie rysunków . Według większości publikacji uzbrojenie artyleryjskie okrętów podtypu Odin stanowiły dwie pojedyncze armaty morskie kalibru 102 mm Boforsa, umieszczone na pokładzie dziobowym i rufie w stanowiskach z maskami ochronnymi, – przy tym część publikacji określa kaliber w zaokrągleniu jako 100 mm ().. Na fotografii okrętu z 1939 roku widoczne są jednak trzy działa artylerii głównej, jak w okrętach podstawowej wersji typu SleipnerNa podstawie fotografii . Jedynie w przypisie 40 określa uzbrojenie „Odina” i „Gyllera” jako trzy działa 10-cm.. Uzbrojenie przeciwlotnicze okrętów tego typu obejmowało pojedyncze działko automatyczne 40 mm Boforsa i dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe 12,7 mm Colt, jednakże „Odin” zamiast działka 40 mm miał działko Oerlikon 20 mm. Uzbrojenie torpedowe stanowiła jedna dwururowa wyrzutnia torpedowa kalibru 533 mm na śródokręciu.