Królowa adoptowała syna, Chubilgana Yalguusana Khutukhtę. Jego losy po rewolucji komunistycznej w 1921 nie są znane. Poza tym, zgodnie ze zwyczajem, małżonkowie adoptowali i wychowali wiele dzieci z rodzin, w których szybko umierało potomstwo. Jednym z nich był L. Murdorj, mongolski kompozytor. Wraz z mężem Dondogdulam zainicjowała powstanie i stworzyła rezydencję królewską, w której regularnie gościła artystów i rzemieślników. Pałac, dotąd rezydencja jedynie o znaczeniu religijnym, został przebudowany.
Była świetnie wykształcona. Umiała pisać i czytać po mongolsku i tybetańsku. Miała umiejętności manualne, haftowała, potrafiła malować. Prowadziła rytuały modlitewne, recytowała sutry buddyjskie. Miała dźwięczny głos. Jej nauczycielem był uczony lama Luvsandondov. Była pobożna.
Była wrażliwą, pogodną i energiczną kobietą. Strzelała z łuku, łowiła ryby, wszędzie towarzyszyła mężowi. Świetnie jeździła konno. Mongołowie mówili o niej tylko jako o bogini. Była praktyczna, rozsądna, umiała zarządzać pałacem. Nie zależało jej na luksusach, choć 10% majątku Bogdo Chana, który kontrolował 25% bogactw Mongolii, należało do niej.