Alaunwerk Rosdzin), walcownia cynku „Szopienice” (niem. Zinkwalzwerk Schoppinitz) (uruchomiona 1 lipca 1903 roku) , Szopienice huta cynku surowego „Uthemann” (huta Utemana, huta Uteman, niem. Uthemannhütte) z fabryką szamoty (uruchomiona w 1912 roku), huta cynku surowego „Wilhelmina” (huta Wilhelminy, huta Wilhelmina, niem. Wilhelminehütte, Wilhelminenhütte) (uruchomiona w 1834 roku), prażalnia blendy cynkowej „Saeger” (huta Segera, niem. Saegerhütte) (uruchomiona w 1912 roku). Wcześniej do koncernu Gieschego należało również blisko 10 innych hut cynku w wielu lokalizacjach, które zostały zlikwidowane lub sprzedane innym firmom z powodu otwarcia lub przejęcia technologicznie nowocześniejszych zakładów. Dwie z nich znajdowały się w Bogucicach:
huta cynku „Fanny” (niem. Fannyhütte), która była częścią koncernu w latach 1831–1834 –znajdowała się w miejscu obecnego pl. Sławika i Antala oraz biurowców KTW (obecne centrum Katowic), huta cynku „Norma” (niem. Normahütte), która należała koncernu w latach 1880–1906 – znajdowała się na południe od obecnego parku pomiędzy ulicami Leopolda, Wiertniczą i Bohaterów Monte Cassino.