Jerzy Tyc (ur. 24 listopada 1967, zm. w lecie 2025 na wschodniej Ukrainie) – polski wojskowy i działacz społeczny o profilu prorosyjskim. Był założycielem Stowarzyszenia Kursk, które zajmowało się konserwacją i restauracją radzieckich pomników wojennych i cmentarzy wojskowych w Polsce. Zginął walcząc jako ochotnik w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej podczas wojny rosyjsko-ukraińskiej, gdzie służył pod pseudonimem „Zygmunt”.

Życiorys Młodość i służba w Wojsku Polskim Urodził się 24 listopada 1967 roku. Według Tyca, jego matka, Helena Tyc, została uratowana przez radzieckiego żołnierza zimą 1945 roku, gdy miała 13 lat. Żołnierz ten miał wyciągnąć ją z płonącego domu podpalonego przez wycofujące się wojska niemieckie. Tyc dorastał we wsi Surmówka w północnej Polsce, gdzie wraz z młodszym bratem Adamem, jednym z pięciorga rodzeństwa, prowadził gospodarstwo rolne i hodował pszczoły. Jako dzieci Tyc i jego przyjaciele przebierali się za żołnierzy Armii Czerwonej i bawili się w wojnę.