Zofia Teofila Michałkiewicz (ur. 10 stycznia 1892 w Zamysłach w powiecie kępińskim, zm. 30 kwietnia 1981 w Poznaniu) – polska harcerka, nauczycielka i działaczka społeczna, uczestniczka powstania wielkopolskiego.

Życiorys Była córką Stanisława i Katarzyny z Tułodzieckich Długołęckich. Gdy miała rok, matka zmarła przy porodzie, wydając na świat syna Stefana. Ojciec oddał Zofię pod opiekę sióstr żony, Anieli i Zofii Tułodzieckich. Zofia zaangażowała się w działalność społeczną i patriotyczną. Należała do kobiecego Towarzystwa "Warta". Była druhną żeńskiej drużyny harcerskiej im. Emilii Plater, pierwszej w Poznaniu. Prowadziła tajne nauczanie dzieci w języku polskim.

Uczestniczyła w pracach przygotowujących powstanie wielkopolskie. Gdy wybuchło, zgłosiła się jako ochotniczka. Ponieważ miała ukończony kurs sanitarny, została sanitariuszką w poznańskim szpitalu przy ul. Polnej. Pracowała w kuchniach polowych na Dworcu Głównym, brała udział w aprowizacji oddziałów powstańczych.

W dniu 27 września 1918 wyszła za mąż za Mieczysława Michałkiewicza. Mieli 3 synów: Andrzeja, Stanisława i Mieczysława. Zamieszkali przy ul. Ogrodowej 19/4 w Poznaniu. Mieszkanie, które było własnością Anieli i Zofii Tułodzieckich, ciotki podarowały siostrzenicy w posagu.