Morawscy byli znaczącym rodem w ustroju Rzeczypospolitej, na dowód tego może stanąć chociażby fakt, że trzech jego przedstawicieli; Aleksander (z województwa podlaskiego), Aleksander i Mikołaj (z ziemi ciechanowskiej) oraz Wojciech (z ziemi warszawskiej) podpisali elekcję króla w 1697 roku. Dodatkowo Antoni, Franciszek, Grzegorz, dwóch Maciejów, Mateusz i Michał podpisali elekcję z ziemi warszawskiej w 1733 roku, a Gabriel Morawski z ziemi ciechanowskiej w 1764 roku.
O wysokim wykształceniu członków tego rodu może świadczyć Jan Morawski (zm. 1700) – teolog, matematyk, rektor w Jarosławiu i Poznaniu, będący ozdobą swego zgromadzenia i autorem kilkunastu dzieł różnej treści. Oprócz tego członkowie rodu pełnili liczne funkcje dygnitarskie, przykładowo; Tomasz był komisarzem ziemi nurskiej w 1789 roku, Kacper – burgrabią nurskim w 1793 roku, Franciszek – sędzią pokoju w Pułtusku w 1841 roku, a Mikołaj (syn Józefa) zasiadał w sądach powiatu grodzieńskiego w 1845 roku.
Duża część członków tego rodu udowodniła szlachectwo podczas trwającej legitymizacji szlachectwa