W 1850 rozpoczął studia na uniwersytecie w Lowanium, a następnie, po krótkiej przerwie, w Rzymie na uniwersytecie Sapienza (1852–1853)). Po powrocie został wikarym w parafii Wszystkich Świętych oraz kaznodzieją i spowiednikiem katedry na Wawelu. 1 marca 1858 wstąpił do zakonu dominikanów i po rocznej próbie 24 kwietnia 1859 powrócił jako wikariusz i spowiednik na Wawel.

W latach 1862–1867 był, na zaproszenie abp Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, wykładowcą dogmatyki w warszawskiej Akademii Duchownej, następnie był administratorem parafii św. Floriana w Krakowie, a następnie parafii Mariackiej oraz wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim. .

. Spędził tam ostatnie lata życia.

Pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce (sektor VII-1-18)Lokalizacja grobu wg. dokumentacji cmentarnej.

Publikacje Ksiądz Golian brał czynny udział w dyskusji, na początku lat 60 XIX wieku, o świeckiej władzy papieża i przyszłości państwa kościelnego. Zyskał wtedy miano jednego z czołowych polskich ultramontanów. Napisał między innymi: