miejskim leśniczym, radnym (w latach 1692–1735, z przerwami), kasjerem miejskim, burmistrzem (w latach 1707–1714), a także pierwszym znanym z nazwiska budowniczym miejskim (w latach 1705–1734, z krótkimi przerwami).

thumb|left|Kamienica na starej pocztówce z lat 1909–1914 Budynek pierwotnie był jednopiętrowy, zaś prawdopodobnie w 1703 roku został podwyższony o drugie piętro, co wywołało protest właścicielki sąsiedniej kamienicy, Magdaleny Miedonowej, rozstrzygnięty na drodze sądowej (sąd postanowieniem z 21 października 1704 roku nie przyznał skarżącej racji). Autorem projektu nadbudowy kamienicy najpewniej był sam Bordolo. Od tego czasu ogólna bryła budynku nie zmieniła się aż do dziś.

Dom był jednym z budynków, które spłonęły w pożarze miasta w 1746 roku i pojawia się w spisie spalonych budynków z tego roku. Wówczas jego właścicielem był Johann Galli, kupiec z Gliwic.