Ptaki młodsze lub nie rozmnażające się mają ciemniejsze nogi i dziób oraz brunatne ubarwienie, ich podgardle jest białawe, głowa razem z szyją i brzuchem szarawo-popielate, młodziki (juv.) są brązowe, a ich dzioby wydają się być czarne, choć w rzeczywistości przechodzą w ciemną zieleń, nogi czarniawe lub ciemnoczerwone.

Głos Pary poszczególnych osobników wydają charakterystyczny odgłos: jeden z ptaków wydaje zgrzytliwy głos tj. „krook-kraaa”, po tym dołącza do pieśni głos drugiego ptaka, zwykle jest to miękkie mruczenie. Inny charakterystyczny odzew kureczki czarnej to dziwne, świszczące popiskiwania, jak “cziiił-t-t-t-t triiił, t-t-t-t-t-triiił”. Czasem do tych odgłosów dołączają inne osobniki z grupy; wtedy wszystkie osobniki mogą przykucnąć w małym kole i śpiewać, opuszczając głowę. Alarmują siebie natomiast ostrym „czip”, komunikują się między sobą zmiękczonym „pu” lub „bup”. Inne źródła wymieniają także dźwięki podobne do tych u gołębiowatych, tzn. „kukanie”, tj. „kuu-krr-KUU”.

Ekologia mały|W poszukiwaniu pokarmu kureczka czarna brodzi w wodzie i wypatruje drobnego pokarmu Podobnie jak większość innych kureczek ptak ten chodzi z opuszczoną głową, poszukując i zbierając owady, materię roślinną i inne pożywienie.