Dāvids Veiss (, Dawid Wajss; ur. w Valgunde, zm. 15 czerwca 1961 w Minneapolis) – łotewski strzelec, olimpijczyk w barwach Imperium Rosyjskiego (1912).
Życiorys Urodził się w 1879 roku w rodzinie rolniczej w Valgunde, miejscowości położonej obecnie w gminie Jełgawa. Ukończył szkołę realną w Mitawie (ob. Jełgawa). W 1900 roku wstąpił do armii rosyjskiej, był członkiem 116 Małojarosławskiego Pułku Piechoty w ramach 29 Dywizji Piechoty Imperium Rosyjskiego. Walczył w Prusach Wschodnich podczas I wojny światowej, jednak już w 1914 roku trafił do niewoli niemieckiej. Po zakończeniu wojny wstąpił dobrowolnie do łotewskiej armii. Był porucznikiem 6 Ryskiego Pułku Piechoty. W 1919 roku awansowany do stopnia kapitana. W 1920 roku ukończył kursy oficerskie, a w 1927 roku był dowódcą batalionu w 11 Pułku Piechoty w Dobele. Łotewskie siły zbrojne opuścił w roku 1932.
W 1912 roku uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie jako reprezentant Imperium Rosyjskiego, gdzie wystartował w czterech konkurencjach. Indywidualnie najwyższą pozycję zajął w karabinie wojskowym w dowolnej postawie z 600 m (51. miejsce wśród 85 strzelców). W zawodach drużynowych w karabinie wojskowym zajął 9. pozycję, uzyskując 4.