Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles Canti odpadł w półfinale biegu na 400 metrów i w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów. Startując w reprezentacji Europy zajął 7. miejsce w biegu na 400 metrów w zawodach pucharu świata w 1985 w Canberze.
Zajął 7. miejsce w biegu na 400 metrów i 8. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie. Odpadł w półfinale biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1987 w Liévin. Na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie odpadł w półfinale sztafety 4 × 400 metrów, a na halowych mistrzostwach Europy w 1989 w Hadze w eliminacjach biegu na 400 metrów.
Był mistrzem Francji w biegu na 400 metrów w 1985, wicemistrzem w biegu na 400 metrów w 1983 i w biegu na 200 metrów w 1984 oraz brązowym medalistą w biegu na 200 metrów w 1981 i1982 i w biegu na 400 metrów w 1986. W hali był mistrzem Francji w biegu na 200 metrów w 1983 i w biegu na 400 metrów w 1989 oraz wicemistrzem w biegu na 200 metrów w 1984 i 1986 i w biegu na 400 metrów w 1989.
Trzykrotnie poprawiał rekord Francji w biegu na 400 metrów, doprowadzając go do wyniku 45,09 s, uzyskanego 22 sierpnia 1984 w Zurychu. Był również trzykrotnym halowym rekordzistą Francji w biegu na 200 metrów do wyniku 21,50 s (6 marca 1983 w Budapeszcie).