Autor Korsarza powrócił do wysuniętych przy okazji odbierania tytułu poety laureatus przez autora Po bitwie w Blenheim zarzutów o jego sprzeniewierzenie się ideałom rewolucji. Ostatnie słowo w dyskusji należało do Byrona, a jego skuteczna odpowiedź w postaci własnego Widzenia Sądu uznana jest do dziś za jeden z najgenialniejszych wierszy poety. Oto najbardziej znany fragment byronowskiej satyry, krytykujący zmianę światopoglądu Southeya:
Pisał pochwałę królobójcy; potem
pisał powszechną monarchów pochwałę;
Rzeczpospolitą wychwalał z polotem,
By ją następnie uznać za zakałę;
Antyjakobin, jakobin z powrotem.
Antyjakobin głosił raz z zapałem
Pantisokrację, po czym zmienił zdanie
I skórę – równie łatwo jak ubranie.
Śpiewał przeciwko wojnom; domorosłą
Opiewał sławę wojaków; ze wstrętem
Krytykę uznał za brzydkie rzemiosło –
I przypochlebnym został recenzentem,
Płatnym przez tychże, co z miną wyniosłą
Nad moralnością jego i talentem
Kręcili nosem; mnóstwo białych wierszy
I szarej prozy spłodził bard nieszczery.
tłum. Cz. Jastrzębiec-Kozłowski
Zobacz też Angielscy poeci jezior
Przypisy