Jesienią 1981 wyjechała do Berlina Zachodniego na leczenie i rehabilitację. Poznała wtedy swojego przyszłego męża, Lothara. W lutym 1982 jej dom rodzinny w Międzyzdrojach spłonął. W połączeniu z sytuacją w Polsce po wprowadzeniu stanu wojennego, Britta Wuttke zdecydowała się pozostać w Niemczech. Mieszkając w Berlinie Zachodnim, czynnie wspierała polskich opozycjonistów, współorganizowała dostawy lekarstw i pomocy materialnej dla Międzyzdrojów. Często odwiedzała międzyzdrojski dom dziecka.
W Niemczech zajmowała się akupunkturą i medycyną chińską.
Działalność kulturalna W 1975 roku wydała powieść Homunculus z tryptyku, która w 1976 roku została nagrodzona drugą nagrodą na Szczecińskim Konkursie Literackim. Powieść z elementami autobiograficznymi była kilkakrotnie wznawiana i stała się podstawą monodramu Portret z ram wyjęty Ewy Wawrzoń. Publikowała opowiadania w „Szpilkach”, „Głosie Wielkopolskim” i w „Życiu Literackim”. Opowiadanie „Opowiedział śledzik sowie”, które miało się ukazać w kwartalniku „Morze i Ziemia”, nie ukazało się, ocenzurowane w stanie wojennym. Próbne wydruki zostały zniszczone, dopiero w XXI wieku odnaleziono jeden komplet w archiwum Centrum Dialogu „Przełomy” w Szczecinie.
Prace malarskie Britty Wuttke były wystawiane w Zamku Książąt Pomorskich.