Zofia Rosińska (ur. 11 maja 1875 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 5 lipca 1955 we Wronkach) – polska nauczycielka i działaczka społeczna, uczestniczka powstania wielkopolskiego, posłanka na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu.

Życiorys Była córką Jadwigi i Hieronima Robińskich. W dniu 5 czerwca 1894 wyszła za mąż za lekarza Stefana Rosińskiego. Mieli dwie córki: Marię (ur. 1897) i Annę (ur. 1905).

Na przełomie XIX i XX w. podjęła pracę nauczycielki języka polskiego i prac ręcznych w żeńskiej szkole średniej we Wronkach (dziś szkoła podstawowa nr 2). Po wprowadzeniu zakazu nauki polskiego prowadziła tajne nauczanie we własnym domu. W 1913 była członkinią Komitetu Oświatowego we Wronkach. Komitet zakładał biblioteki i organizował czytelnie. Była członkinią Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo oraz Towarzystwa Czytelni Ludowych.

Brała udział w spontanicznej demonstracji społeczności Wronek 12 listopada 1918, podczas której obalono pomnik cesarza Wilhelma II oraz ścięto cesarską lipę. Między listopadem 1918 a lipcem 1919 była członkinią Rady Ludowej miasta Wronki. Działała w komisji szkolnej. W 1918 Została wybrana delegatką powiatu szamotulskiego na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Uczestniczyła w powstaniu wielkopolskim.